Zjawa nocna, mara paskudna, włochata

Matka śpi, śpi snem sprawiedliwej matki. Rozdzieliła kolację, odziała w piżamki, pogłaskała po łepetynach. Popracowała i wreszcie zległa na spoczynek. Nie-wieczny, a wręcz krótkotrwały. Po północy matka zległa, grubo po północy. No więc śpi. I nagle… mroczny rycerz staje jej nad głową, zjawa przebrzydła, włochata dusić chce. Matka we wrzask…

- Mama, gardło mnie boli…

- O cholera! – nie pójdziesz do szkoły. – A teraz wracaj do łóżka i nie skradaj się, bo mnie budzisz. Ojciec, wstań no, daj nurofen, ze trzy dawki, może do rana przejdzie…

- Już jest prawie rano…

- No idź, no idź, dziś ty wstajesz do dzieci.

- Zawsze wstaję.

- Ale jak ja cię obudzę. Podział obowiązków.

Matka otrząsnęła się z wizji mrocznych, ale sen przy okazji też się otrząsnął.

Rano nie przeszło, starsza Godzilla ewidentnie jest chora. Zajęło jej gardło i napastuje gorączką. Młodsza Godzilla zazdrości bratu i cały czas lata wokół matki, by zyskać jej czułość, zawsze o trochę więcej niż brat, zawsze.

Tym sposobem matka przez dzień cały z jedną Godzillą na ramieniu, a drugą chorą. Praca leży, no leży i kwiczy. Matka jednak będzie liczyć na swój błyskotliwy intelekt, który pozwoli jej poprowadzić szkolenie, jakby nigdy nic. Jakby zdrowe było. Ot, co.

A widzicie, jaki mimo wszystko matce humorek dopisuje? To najważniejsze.

Matka w głosowaniu występuje – może to przyczyna. Można na nią głosować, wysyłając:

SMS na numer 7122,
Nr Bloga Godzilli to A00013

Będzie wdzięczna. Odkąd pisanie stało się jej pasją i upatruje w nim szansę życiową, liczy się każdy głos. Matce się liczy i bardzo ceni. Pomyślała bowiem, że jak nie spróbuje z tym pisaniem, to się udusi, sczeźnie i takie tam. Zachodzi w głowę, czy Wydawnictwa, do których wysłała, też mają taki stosunek do jej pisania. Mają, czy nie – nie o to w tym chodzi.

Zapraszam. Po prostu, piszę.